تاریخ : 24/5/88 

                 شگفتیهای امیرالمومنین (علیه السلام) 

الحمد للّه‏ ربّ العالمين وصلى اللّه‏ على سيدنا ونبيّنا محمد
وآله الطاهرين المعصومين ولعنة اللّه‏ على اعدائهم اجمعين.

مـقدّمـه

خداوند متعال براى اثبات حقانيّت پيامبران خويش، و اظهار قدرت و عظمت ذات مقدس خود، انبياء را به انواع معجزات مجهّز نموده است.

قرآن مجيد فراوان از معجزات و امور خارق العاده كه به دست انبياء و اولياء الهى جارى گشته است سخن گفته است.

معجزاتى شبيه زنده كردن مردگان و شفاى كور مادرزاد از حضرت عيسى  عليه‏السلام وشكافته شدن دريا و اژدها شدن عصا و نورانى شدن خيره كننده دست حضرت موسى  عليه‏السلام و جوشيدن آب از سنگ و ديگر امور از حضرت موسى  عليه‏السلام، و در اختيار گرفتن باد توسّط حضرت سليمان  عليه‏السلام كه او و همراهيان او را جابجا مى‏كرد، و نرم شدن آهن براى حضرت داود، و آمدن سفره آسمانى براى قوم يحيى  عليه‏السلام و ديگر امور همه و همه نشانگر اين حقيقت است كه انجام امور خارق العاده بهترين و يا از بهترين ابزار توجه دادن مردم به خداوند و حقانيت اولياء خداوند می‏باشد.

آرى خداوند متعال در قرآن مجيد، از اين معجزات به عنوان آيه و نشانه ياد كرده است «ولقد آتينا موسى تسع آيات بيّنات» يعنى به موسى نُه نشانه آشكار داديم.

به همين جهت بوده است كه اصحاب ائمه  عليهم‏السلام نيز در موارد متعددى از ايشان تقاضاى كارهاى خارق العاده مى‏كردند و ايشان هرگاه صلاح مى‏ديدند اجابت مى‏كردند. و اين امور، سبب پيشرفت مكتب اهل البيت  عليهم‏السلام و اثبات حقانيت ايشان مى‏گرديد.

افراد جوياى حقيقت هدايت مى‏شدند، دوستداران اهل البيت  عليهم ‏السلام  در ايمان خويش محكم‏تر و حجّت خدا بر معاندين تمام می‏گشت.

توجه به اين نكته ضرورى است كه ائمه اطهار  عليهم‏السلام اين كارها را نه فقط صرفا براى رفع گرفتارى و اجابت تقاضاى يك مؤمن و يا هدايت مردم آن زمان انجام می‏دادند. بلكه اين معجزات، سند محكم و بى‏نظيرى است كه بايد در طول تاريخ باقى بماند تا هدايتگر مردم در قرنهاى آينده شود.

و زنده ماندن اين آيات به نشر آن و مذاكره آن است كه علماء بزرگ، آن كرامات را در كتابهاى ارزشمند خويش نگاشته ‏اند و بر عهده ماست كه با مطالعه و مذاكره آن، نه تنها ايمان خود را تقويت كنيم و با جان و دل به آن خاندان پاك عشق بورزيم، مقام قرب آنها را نزد خداوند و عظمتى كه خداوند به ايشان عنايت كرده را بشناسيم و از آن به عنوان نقطه اميد خويش در سختيها استفاده كنيم، بلكه بايد ديگران را با اين سرچشمه زلال آشنا كنيم، مردمى را كه غرق غفلت و فرو رفته در جذبه‏هاى دنيوى هستند از طريق اين خاندان به معارف و معنويت رهنمون سازيم. و به همين جهت است كه الطاف و كرامات اهل البيت  عليهم‏السلام پس از
رحلت آن بزرگواران نيز ادامه دارد و عنايات آنان براى زائران و اهل جلسات و توسلات مدام سرازير است.

آنچه مايه تأسف است اينكه در جامعه امروز ما حتى جامعه دينى ما، از اين آيات و نشانه‏هاى عظمت الهى، غفلت يا تغافل شده است و درست همان نكته‏اى كه نكته مثبت و هدف مهم اين كرامات مى‏باشد را جنبه منفى آن و سبب اِعراض از آن شمرده‏اند، زيرا انبياء و اولياء اين كرامات را بعنوان يك شوك روحى و برهم زدن معادلات عادّى بشر مطرح كرده ‏اند تا مردم بفهمند كه در وراى اين عالم، عالم ديگر و حقائق ديگرى است كه انبياء و اولياء توجه به آن داشته و مردم را به آن رهنمون می‏سازند.

اما متأسفانه همين شگفتى و حيرت‏آور و غير عادى بودن، سبب شده است كه بسيارى به آن بى‏توجه شوند و يا للعجب كه دانشمندان دينى نيز به اين امور بى‏توجه و از اين امتياز مهم، خود و مردم را محروم مى‏نمايند.

قدرت امامت

از نظر شيعه و روايات ايشان، اين يك مسأله مسلّم و قطعى است كه خداوند متعال به ائمه اطهار  عليهم‏السلام قدرت فوق العاده‏اى داده است كه با آن مى‏توانند كارهاى عظيم و خارق العاده انجام دهند.

البته همه اين امور را به اذن خداوند و با حول و قوّه الهى انجام مى‏دهند و ذرّه‏اى از خود استقلال ندارند همچنانكه ذرّه‏اى از خواسته و فرمان خداوند تخطّى نمى‏كنند.

آرى امام  عليه‏السلام داراى ولايت مطلقه مى‏باشد كه هر مشكلى را به اذن خداوند مى‏تواند برطرف كند، حتى مرده را زنده كند، بيماران را شفا و گرفتاريها را برطرف نمايد و تمامى آفرينش تحت قدرت او به اذن خداوند خواهد بود.

دنيا نزد امام همانند نيمه گردوست

مردى خدمت حضرت رضا  عليه‏السلام رسيد و روى كاغذى نوشت: دنيا در نزد امام، همانند نيمه گردوئى جلوه‏گر است. اين نوشته را به حضرت داد و گفت: فدايت شوم، اصحاب ما روايتى را نقل كرده‏اند، من آن را انكار نكردم ولى مى‏خواهم از شما بشنوم، حضرت به كاغذ نگاه نمود سپس آن را درهم پيچيد به گونه‏اى كه گمان كردم بر حضرت سخت آمد، سپس فرمود: آرى، اين حق است، آن را به روى پوست منتقل كن (تا بماند).

و در روايت ديگرى حضرت صادق  عليه‏السلام فرمود: دنيا براى امام مثل يك نيمه گردو است، او هر چه خواهد از دنيا تصرف مى‏كند همچنانكه يكى از شما از سر سفره هر چه خواهد بر میدارد، از امام هيچ چيز فاصله ندارد[1].

اسم اعظم خداوند نزد محمّد و آل محمّد  صلی ‏الله ‏عليه‏ و‏آله ‏وسلم است

امام صادق  عليه‏السلام فرمود: خداوند به عيسى دو حرف (از اسم اعظم) داد و با آن اقدام مى‏كرد (مرده زنده مى‏كرد و بيماران را شفا مى‏داد) به موسى چهار حرف و به ابراهيم هشت حرف و به نوح پانزده حرف و به آدم بيست و پنج حرف داد، ولى براى محمّد و آل محمّد همه آنها را جمع كرد.

اسم اعظم خداوند هفتاد و سه حرف است كه خداوند به محمّد صلى ‏الله ‏عليه‏ و‏آله‏ وسلم هفتاد و دو حرف عطا نمود و يكى را در حجاب قرار داد[2].

ابوحمزه ثمالى از امام چهارم علىّ بن الحسين  عليهماالسلام پرسيد: آيا ائمه  عليهم‏السلاممى‏توانند مرده را زنده كنند و كور مادرزاد و بيمارى بَرَص را شفا دهند و بر روى آب راه روند؟

حضرت فرمود: خداوند هيچ چيز به هيچ پيامبرى نداده مگر اينكه آن را به محمّد  صلى ‏الله ‏عليه‏ و‏آله ‏وسلم با اضافه‏اى عطا نموده است.

پس هرچه نزد پيامبر اكرم  صلى الله‏ عليه‏ و‏آله‏ وسلم بود به حضرت امير  عليه‏السلام داد،  سپس به (امام) حسن و حسين و پس از امام حسين از هر امامى به امام بعدى تا روز قيامت، همراه با اضافاتى كه در هر سال و در هر ماه و در هر ساعت رخ مى‏دهد[3].

يد اللّه‏ فوق ايديهم

و در اين ميان بايد اميرالمؤمنين  عليه‏السلام را مظهر اين قدرت الهى در نظر گرفت، زيرا او دست خداست، كه به اين عنوان شناخته شده، او مظهر عجائب است و در طول زندگانى افتخارآميز خويش، آنقدر از او عجائب و كرامات ظاهر شد كه او را مظهر عجائب و اعجوبه آفرينش شمردند.

او قدرت لايزال الهى را به نمايش گزارد، خورشيد را حركت مى‏داد و سخن حيوانات را مى‏شنيد، مرده زنده مى‏كرد و بيماران را شفا و طبيعت را در اختيار داشت. آرى او چنان محبوب خدا و مظهر قدرت حق بود و آنقدر از خود عجائب نشان داد كه هر امر شگفتى كه به او نسبت داده شود بعيد نيست!

و ما در اين نوشتار بر آن شديم تا گوشه‏اى از اين شگفتيها را براى عموم، بازگو كنيم، تا ضمن معرفت بيشتر با اين امام همام، سبب توجّه و توسّل و اميد مردم به آن ولىّ اللّه‏ الاعظم گردد. و در دورانى كه حوادث و بيمارى و نااميدى و گرفتاريهاى متعدد، مى‏رود تا بشر را از نجات مأيوس گرداند همچنانكه سبب غفلت انسانها از خداوند گرديده است. به اين وسيله، اميدى پيدا كند و راه خويش را به معنويت و توجّه و عبادت حضرت حق به خوبى طى نمايد. آنچه در اين كتاب مى‏خوانيد قسمتى از آن برگرفته از كتاب مناقب اهل البيت عليهم ‏السلام تأليف دانشمند معظم جناب حجة الإسلام و المسلمين حاج سيد جليل نجفى يزدى  قدس ‏سره می‏باشد كه با اضافاتى خدمت عزيزان تقديم می‏شود.

دوستداران و شيعيان اهل البيت  عليهم‏السلام را به مطالعه كتاب شريف مناقب اهل البيت  عليهم ‏السلام كه اخيراً به گونه زيبائى به زيور طبع آراسته گشته، سفارش می‏نمائيم.